In the Name of STOPT

BERICHT VAN MONO

Lieve muziekvrienden,

Na lang beraad heb ik besloten om te stoppen met mijn fantastische band U2 by in the Name Of. 15 jaar lang heb ik mogen spelen met ITNO voor jullie op de meest uiteenlopende podiums en locaties in België en Nederland. Na een periode van 36 jaar in diverse bandjes waaronder Dutchmen (eigen muziek), John Doe, Back to Square one en ITNO ben ik toe aan een sabbatical. Maar wat heb ik genoten van jullie!!

Een paar van de echt ontelbare optredens benoem ik zonder iemand van/ of een organisatie te kort te willen doen.

  • In Polen met Dutchmen mochten we als jochies van net 20 voor meer dan 40.000 mensen spelen als hoofdact op de vrijdagavond!! Interview met de Poolse TV en Radio
  • Begin jaren ‘90 3 maal spelen met Dutchmen als voorprogramma van de Golden Earring, een eigen fanclub hebben…bizar
  • Met John Doe hebben de menige kroeg en bruiloft los mogen spelen.
  • Back to Square One heeft kort bestaan en met eigen werk toch nog op het Spijkenisse Festival gestaan.
  • The Tribute, TV programma van SBS 6
  • Villa Joep, het goede doel waarvoor we jaren olifantjes hebben verkocht

Met ITNO hebben we in wel hele mooie zalen, festivals, theaters en locaties gestaan:

  • Natuurlijk twee keer in Paradiso 2009 en 2017 met the Clash of te Cover. In 2017 wisten we de finale te winnen en werden we de beste coverband van de Benelux, hoe eervol dan!!
  • Silverdome Ijsstadion te Zoetermeer, meer dan 8000 man op dit fantastische XXL Tribute festival
  • Breda Barst Festival als enige coverband ooit die ze toentertijd hebben geboekt, een dikke 8 kregen we als cijfer van de VPRO
  • Spijkenisse Festival waar we met een Limo het terrein op reden en alle toeschouwers records uit de boeken speelden. We leken de fucking Beatles wel 😄…..of U2 😜
  • Verder hebben we podia’s mogen delen met: Chef Special, Afrojack, The Kik, Do, Hans Dulfer, Nick & Simon, Edwin Evers Band, Golden Earring, Belle Perez etc…
  • In zalen zoals; Paradiso, P-60, Tivoli, 013, Brabant hallen, Rotown, Doornroosje, Effenaar, Patronaat, Metropool, de Paap, Bibelot en vele, vele anderen…

Ik heb mogen zingen vanaf een dak, vanaf grote zuilen van speakers (soms wist ik niet hoe ik daar dan weer vanaf moest komen).

Gespeeld op privéfeesten maar ook hele emotionele optredens zoals uitvaarten, zwaar maar heel bijzonder een eervol om dit te mogen doen.  Wetend dat we daar iets hebben kunnen betekenen maakt me dankbaar.

We hebben dit allemaal met een klein groepje mensen weten te bewerkstelligen. Deze mensen wil ik in het bijzonder bedanken voor de samenwerking. Het ging met hoogtepunten en dieptepunten maar altijd kwamen we dit te boven en beleefde we weer nieuwe hogere hoogtepunten.

Marcella Ketting voor al het regelwerk achter de schermen. Nooit iets teveel en ze nam altijd de voor een band minder leuke dingen uit ons handen. Contracten, communicatie, website en PR zaken werden allemaal door haar gedaan. Zonder deze zaken kan een band niet groeien en doen waar ze goed in zijn, en dat is spelen!

Ook gaat mijn dank uit naar de man achter de schermen die in bijna alle bands als Roadie zijn werk met veel passie en inzet uitvoerde. Ik praat hier natuurlijk over Marco Knegt. Persoonlijk gun ik iedere band een Lampie (bijnaam) want het is heerlijk om te knallen als al het zware werk vooraf en na het optreden wordt gedaan voor je.

John van de Borne van ons boekingskantoor. We hebben heel lang zij aan zij gelopen door het inmiddels meer en meer groeiende tributecircuit.  Nooit heb ik iemand met zoveel passie zien organiseren. Zijn hart ligt altijd bij de bands en hij staat zeer dicht tegen het podium aan waardoor er een hechte band wordt gecreëerd tussen band en organisatie.

In alle genoemde bands zijn er wisselingen geweest van mensen. En allemaal ben ik dankbaar voor de momenten dat ik met hun het podium heb gedeeld.

We praten hier over Michel, Niels, Loek, Margreet, Armand, Mario, Richard, Hans en Remy. Zonder jullie prettige samenwerking had ik de avonturen niet kunnen beleven.

En dan als laatste, mijn muziekmaatje Brian!

In alle bands is hij trouw op zijn drumkrukje blijven zitten en samen hebben we alles mogen meemaken. We zouden eigenlijk een boek hierover moeten gaan schrijven of misschien toch maar niet…. 😁😉.

Verder wil ik alle mensen die ik in mijn muziekgeschiedenis ben tegengekomen en die ik niet bij naam heb benoemd bedanken. De collega bands, de organisatoren van zalen en festivals, geluidsbedrijven, technici,  de media en pers etc…

En dan het belangrijkste voor mij, jullie als fans. Spelen op een podium zonder publiek is als zingen in een badkamer. Klinkt misschien supermooi maar echt een interactie is er niet.  Persoonlijk heb ik altijd alles gegeven om het optreden voor onszelf maar zeker ook voor jullie te laten spetteren. Zodat we allemaal naar huis gaan met een gevoel een heerlijk knalmoment te hebben gehad. Ik zocht interactie en kreeg deze in bijna alle gevallen terugbetaald. Ik zag lachende mensen en huilende mensen van emotie.

Of ik nu helemaal stop in de muziek? Nee, ik denk dat ik altijd op een manier blijf verbonden aan muziek. Misschien achter de schermen of misschien ooit op een podium. Mijn muzikale sabbatical zal mij hierop een antwoord gaan geven.

Bedankt!

Met muzikale groet,

Peter Moonen alias Mono